495 μ.Χ. Οι Σάξονες προελαύνουν από Βορρά και Νότο… Στο Βορρά, ο βασιλιάς του Malahaut έχει κλείσει συμμαχία με τον εχθρό… Στο Νότο, ο δούκας του Lindsey δε μπόρεσε να αντισταθεί και κρύφτηκε στο κάστρο του… Οι Σάξονες επέδραμαν και κατέκαψαν τη γη του Lindsey… Ο βασιλιάς Octa και ο γιος του Eosa προελαύνουν με 9.000 άντρες προς τη γη του Salisbury… Το ίδιο το Sarum, η καρδιά του Logres απειλείται… Ο Βασιλιάς Uther καλεί όλους του ηγεμόνες, τους δούκες και του κόμητες να συγκεντρώσουν το στρατό τους στο Salisbury… Αν και είναι ακόμα άρρωστος, θα ηγηθεί ο ίδιος της μάχης… Λίγους μήνες μετά συγκεντρώνονται στη γη του Sarum 1.500 Ιππότες και 5.000 πεζοί οπλίτες… Η μάχη θα δοθεί στην πεδιάδα έξω από την πόλη του Saint Albans…

Στη πεδιάδα έξω από το St. Albans λίγες στιγμές πριν τη μάχη…

Sir Brastias: (περνάει έφιππος μπροστά από το στρατό και με δυνατή φωνή προσπαθεί να εμψυχώσει τους στρατιώτες) Άντρες, είναι μονάχα Σάξονες! Τους συντρίψαμε και παλιότερα! Θα τους συντρίψουμε και σήμερα! Δείτε τους, είναι ανόητοι, δε μπορούν να τα βάλουν με το ιππικό μας! Πολεμήστε με πάθος σήμερα για χάρη του Βασιλιά μας και όλης της Βρετανίας! Εμπρός, εμπρός! Ηχούν οι σάλπιγγες! Επίθεση!

Sir Tegwel: Άντρες, όσοι ήσασταν στη μάχη του Lindsey, θυμάστε την ήττα του Octa! Σαν πελεκισμένη βελανιδιά σωριάστηκε στη λάσπη κάτω από το ξίφος μου! Φαίνεται πως το δέντρο πέταξε φύτρες ξανά. Αλλά όχι για πολύ ακόμα. Μέχρι να δύσει ο ήλιος το κεφάλι του Σάξονα βασιλιά και του μπάσταρδου γιου του θα κοσμούν τους πασάλους έξω από τη σκηνή του Uther! Αυτό το ορκίζομαι στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν!

Ulfius: (ουρλιάζει) Άντρες! Λόγχες! Επίθεση κατά μέτωπο!

Το βρετανικό ιππικό καλπάζει δυνατά υπό τον ήχο των κραυγών και των ιαχών του Σαξονικού πεζικού που αρχικά βαδίζει κι έπειτα αρχίζει να τρέχει… Οι Βρετανοί καλπάζουν, τα άλογα ρουθουνίζουν δυνατά, οι λόγχες κατεβαίνουν… Οι Σάξονες πεζοί σφίγγουν τις στρογγυλές τους ασπίδες καθώς τρέχουν, ορθώνουν τα πελέκια και τα κοντάρια τους… Η σύγκρουση είναι σφοδρότατη… Άλογα τρυπιούνται από τις λόγχες και ρίχνουν τους αναβάτες τους, άντρες ποδοπατούνται από τα βαριά άλογα που επελεύνουν, ακόντια σφυρίζουν στον αέρα… Για μερικές στιγμές η μάχη δείχνει αμφίρροπη… Το ιππικό πιέζει το μέτωπο του σαξονικού στρατού και κρατάει γερά τις γραμμές του… Μέσα στη φοβερή σφαγή και τον πανικό η ομάδα του Sir Tegwel σπέρνει τον όλεθρο στις σαξονικές γραμμές…

Ξαφνικά ο κόμης Roderick περικυκλώνεται από μια ομάδα σαξόνων μπερσέρκερων που μαινόμενοι κατασφάζουν τους ιππείς φρουρούς του… Οι βοηθητικοί σπεύδουν να συλλέξουν τα άψυχα σώματα τους… Οι μπερσέρκεροι ρίχνουν τον κόμη από το άλογό του… Για λίγες στιγμές οι Ιππότες παγώνουν…

Ο Sir Dion εκτοξεύει ένα ακόντιο στον ένα από αυτούς… Το ακόντιο βρίσκει το Σάξονα στο λαιμό τη στιγμή που δοκίμαζει να κατεβάσει το πελέκι του στο στήθος του κόμη… Αίμα πλημμυρίζει το θώρακά του καθώς αυτός πέφτει στα γόνατά του ζαλισμένος…

Sir Dion: (ουρλιάζει) Tegwel, Lohot, Gwair, σώστε τον κόμη! Τώρα!

Ο Sir Tegwel σαν άνεμος υπερπηδά τα πτώματα γύρω του και ορμά πάνω σε ένα πεζό μπερσέρκερο… Τον χτυπά με μανία στο στήθος, όμως αλίμονο! Ο σάξονας παραμένει ζωντανός και κατεβάζει το κολοσιαίο τσεκούρι του στον Ιππότη… Το χτύπημα είναι συγκλονιστικό… Η λεπίδα του πέλεκυ συντρίβει την ασπίδα του Ιππότη και κόβει σα χαρτί τη μεταλλική πανοπλία… Ο Ιππότης πέφτει σχεδόν ξεψυχισμένος από το άλογό του… Το μόνο που βλέπει μέσα στη θολούρα είναι το νεκρό κορμί του Sir Irwyn και το σώμα του Sir Gwair στο έδαφος χιλιοτρυπημένο από ακόντια και δόρατα… Ακούει το γιο του κόμη, το Sir Robert, να φωνάζει και νιώθει ότι κάποιος τον σέρνει μακριά από τη βοή της μάχης σε ασφαλές σημείο…

O Sir Lohot ορμά με τη σειρά του να σώσει τον κόμη… Το δόρυ του πάλλεται και εκπέμπει μια μυστηριώδη θερμότητα… Βρίσκει ένα μπερσέρκερο στο στήθος… Σπίθες φωτιάς πετάγονται δεξιά κι αριστερά όμως για κακή του τύχη ο σάξονας παραμένει ζωντανός… Ο βάρβαρος με τη σειρά του κατεβάζει το θεόρατο τσεκούρι του και αποκεφαλίζει απ’ άκρη σε άκρη το δύστυχο άλογο του Ιππότη… Το άτι συντρίβεται καθώς ένα ποτάμι αίματος νοτίζει την ηρωική γη και ο Sir Lohot τσακίζεται στο έδαφος… Γρήγορα όμως ο Ιππότης ανακτά τον έλεγχο και σηκώνεται όρθιος… Τη δραματική εκείνη στιγμή αντικρίζει μπροστά του έφιππο το Βασιλιά Octa να του ορμά με το τσεκούρι σηκωμένο στον αέρα… Με ένα βίαιο χτύπημα ο Sir Lohot βρίσκεται ανάσκελα στο έδαφος… Σκοτάδι σφαλίζει τα μάτια του…

…

Η νίκη του Uther στο St. Albans ήταν καθοριστική… Οι Σάξονες υπέστησαν τρομερό πλήγμα, ωστόσο πολλοί κατάφεραν να διαφύγουν… Ο βρετανικός στρατός υπέστη σοβαρές απώλειες, όμως όχι τρομακτικές… Πολλοί Ιππότες και αξιωματούχοι σκοτώθηκαν ή πληγώθηκαν σοβαρά στο πεδίο της μάχης… Δύο από αυτούς, ο δούκας Ulfius και ο Sir Brastias.

494 μ.Χ. Οι Ιππότες μεταφέρουν επιστολές στο βασιλιά του Estregales Canan… Έφιπποι διασχίζουν τις κοιλάδες του Clarence και από εκεί μέχρι τα σύνορα του Logres… Στην κομητεία του Gloucester η ομάδα συναντά τους ιππότες του γηραιού κόμη Eldol. Οι ιππότες συνοδεύουν τους πρεσβευτές στην αυλή του κόμη. Αυτός τους προσφέρει φιλοξενία στον οίκο του και σύντομα τους απολύει συνοδεία των δυό του γιων. Οι γιοι του, οι δίδυμοι σημαιοφόροι ιππότες του Glevum, οδηγούν τους πρέσβεις στο βασιλιά Nanteleod στο Carlion. Εκεί οι Ιππότες συναντούν τον Sir Alain, που τους υποδέχεται θερμά και τους οδηγεί στην αυλή του βασιλιά του Escavalon Nanteleod… Ο Nanteleod τους παρέχει φιλοξενία και όλα τα καλά στην αυλή του. Κατά τη διάρκεια της ακρόασης και του δείπνου ο βασιλιάς αφήνει το χρόνο να περάσει φλυαρώντας γύρω από τις εμπειρίες των Ιπποτών, τους Σάξονες εισβολείς, την κόμισσα του Salisbury Ellen κλπ.

Λίγες μέρες μετά οι Ιππότες αναχωρούν συνοδεία του Sir Alain και σύντομα φτάνουν στο Cardiff… Την επομένη διανυκτερεύουν στο Newcastle κοντά στο δάσος Nain… Την επομένη φρουροί από το βασίλειο του Estregales συναντούν τους Ιππότες και τους συνοδεύουν μέχρι το Carmarthen στο Loughor. Έπειτα ταξιδεύουν για τρεις μέρες ως το κάστρο του Pembroke, κοντά στο Milford Haven… Εκεί στο κάστρο γίνονται δεκτοί από το βασιλιά Canan… Ο βασιλιάς συνομιλεί με τους απεσταλμένους του Uther και παραλαμβάνει τις επιστολές. Δυστυχώς, η όλη διαδικασία καθυστερεί πολύ, καθώς ο επίτροπος του βασιλιά Sir Orcas συνοδεία των γιων του Canan, Sir Dirac και του ιπποκόμου Lak, τους οδηγεί σε κυνήγια και περιπλανήσεις στην εξοχή… Εκεί οι Ιππότες κυνηγούν και εμπλέκονται σε ιππικούς αγώνες… Αγγελιαφόροι ανακοινώνουν ότι ο βασιλιάς Canan πρόκειται να μετακινηθεί στο Carew ή στο Tenby, όπου και πρόκειται να συντάξει τις απαντητικές επιστολές… Οι Ιππότες μεταβαίνουν στο Carmarthen για να επισκεφτούν τους τόπους όπου γεννήθηκε, ανδρώθηκε και πραγματοποίησε τα πρώτα του θαύματα ο αρχιδρυίδης Merlin…

Ένα βράδυ στο Carmarthen, στο δείπνο…

Οι Ιππότες και οι προσκεκλημένοι στο δείπνο διασκεδάζουν με τα τραγούδια και τις μουσικές των ντόπιων τροβαδούρων… Κάποια στιγμή ο γιος του βασιλιά Canan, ο Sir Dirac προσφέρει μια χρυσή κούπα γεμάτη κρασί στον πατέρα του… Ο βασιλιάς χαμογελάει, σηκώνεται όρθιος και αφού κάνει πρόποση στη ζωή του γιου και κληρονόμου του, αδειάζει το κύπελλο με μια ρουφηξιά… Λίγες στιγμές μετά ο βασιλιάς τρεκλίζοντας πέφτει βαρύς στο θρόνο του… Κρατάει το λαιμό του με τα δυο του χέρια, ενώ από τη μύτη και το στόμα του αναβλύζει μαύρο αίμα… Όλοι ταράζονται, αρχίζουν να φωνάζουν και δημιουργείται πανικός και ταραχή… Ο βασιλιάς ξεφυχάει λίγες στιγμές μετά…

Sir Orcas: (δείχνει τον Sir Dirac και ουρλιάζει) Αυτός το έκανε! Αυτός δολοφόνησε τον πατέρα του! Τον είδα!

Sir Dirac: (παγωμένος από τρόμο και με απολογητικό ύφος) Όχι! Όχι εγώ!

Sir Lohot: Ψέματα! Είναι ψέματα! (φωνάζω καθώς σηκώνομαι από τη θέση μου) Ο Sir Orcas θέλει να σε παγιδεύσει, Sir Dirac! Το ποτήρι που σου έδωσε αυτός για να προσφέρεις στον πατέρα σου ήταν δηλητηριασμένο!

Sir Orcas: Τι είναι αυτά που ξεστομίζεις, βρε κάθαρμα! Πώς μπορείς να με κατηγορείς και να παραβιάζεις έτσι τη φιλοξενία που προσφέρθηκε τόσο απλόχερα σε σένα και τη συνοδεία σου! Σε προκαλώ, λοιπόν, σε μονομαχία μέχρι θανάτου, να ξεπλυθεί η ντροπή και να λάμψει η αλήθεια! Με ξίφος και ασπίδα! Τράβηξε τη λεπίδα σου, βρομόστομε! Ετοιμάσου να πεθάνεις…

Sir Lohot: Η τιμή και η αλήθεια δεν εξαγοράζονται! Καθαρός ουρανός δε φοβάται! Εμπρός λοιπόν!!!

Οργισμένος ο Sir Orcas αναποδυγυρίζει μια τάβλα για να κάνει χώρο, τραβάει το ξίφος του απ’ το θηκάρι και αρπάζει την ασπίδα του ενώ οι φρουροί του προσπαθούν να συγκρατήσουν το πλήθος… Πολλοί άντρες τραβούν ξιφίδια, άλλοι τις σπάθες τους και επικρατεί σύγχυση… Ο Sir Dion τραβάει τη λεπίδα του και παραστέκεται στον Sir Lohot…

Sir Tegwel: Sir Orcas, αν συνεχίσεις έτσι πρόκειται να κάνεις το τελευταίο λάθος στη ζωή σου.

Γυρνώντας στους υπόλοιπους, τραβάει το ξίφος του και βροντοφωνάζει:

Sir Tegwel: Κάντε πίσω, σκυλιά! Θηκαρώστε τα σπαθιά σας! Αυτή είναι μονομαχία δίκης μεταξύ του Sir Lohot και του Sir Orcas. Μόνο ο Θεός μπορεί να παρέμβει στη μάχη αυτή!

Η μονομαχία διαρκεί λίγες στιγμές… Με ένα αστραπιαίο χτύπημα ο Sir Lohot πληγώνει ελαφρά τον αντίπαλό του… Ο Sir Orcas ανταποδίδει με ένα δυνατό χτύπημα που συνταράσσει τον υπερασπιστή της αλήθειας… Ο Sir Lohot δέχεται ένα σοβαρό πλήγμα στο λαγόνι και το πόδι του πλημμυρίζει στο αίμα… Ο Ιππότης τρεκλίζει, δείχνει να ζαλίζεται όμως γρήγορα συνέρχεται και καταφέρνει ένα φοβερό πλήγμα στον Sir Orcas… Η ασπίδα δεν τον σώζει καθώς το ξίφος τρυπάει το λαιμό και του συντρίβει την καρωτίδα… Μαύρο αίμα λερώνει τα όμορφα ρούχα του επιτρόπου… Ο Sir Orcas αφήνει το ξίφος και την ασπίδα του να πέσουν κάτω και πιάνει το λαιμό του… Σιωπή παντού… Ο επίτροπος τρεκλίζει, πέφτει στα δύο του γόνατα και σωριάζεται στο πέτρινο πατωμα της αίθουσας του κάστρου…

Sir Orcas: Καταραμένε, ποιος θα κυβερνήσει τώρα το βασίλειο; Η τύχη του πέφτει στα χέρια ενός παιδιού… Αλίμονο…

Sir Lohot: Ο Sir Dirac θα κυβερνήσει και θα κυβερνήσει άξια, με τη βοήθεια και των συμβούλων του, αλλά οπωσδήποτε χωρίς τη ρετσινιά ότι δολοφόνησε τον πατέρα του!

Sir Dirac: Δίκιο έχεις, φίλε μου! Υπερασπίστηκες εμένα και την αλήθεια με θάρρος και τιμή… Γι’ αυτό εγώ και το βασιλειό μου θα σε θεωρούμε για πάντα φίλο μας… Πάντα θα μπορείς να βρεις καταφύγιο σ’ εμάς στους σκοτεινούς καιρούς που έρχονται… Σάξονες, άγριοι Ιρλανδοί και Πίκτες, δολοφόνοι και σφετεριστές βασανίζουν τη χώρα τούτη, εμείς όμως σου σταθούμε ό,τι κι αν συμβεί! Για το καλό, λοιπόν, που μου έκανες σου χαρίζω αυτό εδώ το δόρυ… Ήταν το δόρυ του πατέρα μου στη μάχη, πολύ διαφορετικό από αυτό που χρησιμοποιείτε εσείς στη μάχη… Ελπίζω να σου σταθεί πολύτιμο κάποια στιγμή στη ζωή σου!

Sir Lohot: Σε ευχαριστώ, βασιλιά! Έκανα μόνο το καθήκον μου…

Sir Dirac: Άντρες, μαζέψτε το άθλιο αυτό κουφάρι και πετάχτε το στα σκυλιά και τα όρνια… Εσείς γυναίκες, αναλάβετε να θεραπεύστε τις άθλιες πληγές του φίλου μου… Υπήκοοί μου, ετοιμάστε την κηδεία του πατέρα μου… Πρώτα θα θρηνήσω για εννιά μέρες και μετά θα αναλάβω τα καθηκοντά μου… Πηγαίνετε!

Λίγους μήνες αργότερα και όταν πια ο Sir Lohot παίρνει να αναρρώνει από το βαρύ του τραύμα, οι Ιππότες καλπάζουν γρήγορα προς το Νότο… Το βασίλειο του Estregales κινδυνεύει με αποσταθεροποίηση… Λίγοι ηγεμόνες σπεύδουν να ορκιστούν στο νέο τους βασιλιά Sir Dirac… Οι Ιππότες φτάνουν τελικά στο Salisbury όπου και ανακοινώνουν τα όσα συνέβησαν στα βορειοδυτικά στους άρχοντές τους…

493 μ.Χ. Η αυλή συγκαλείται στο Silchester. O Βασιλιάς Uther σπάνια εμφανίζεται στην αυλή προκειμένου να κουβεντιάσει και να διασκεδάσει με τους επίτιμους καλεσμένους του. Ένας από αυτούς είναι και ο βασιλιάς του Gomeret Pellinore… Οι Ιππότες πληροφορούνται ότι ο Uther είναι πολύ δυστυχισμένος και απογοητευμένος τόσο από την αρπαγή του γιου του όσο και από το γεγονός ότι ο βασιλιάς των Σαξόνων Octa και ο γιος του Eosa κατάφεραν να αποδράσουν από το δεσμωτήριό του Λονδίνου… Κάποιοι λένε πως ο Uther μάλλον είναι άρρωστος…

Ο κόμης Roderick έχει επιφορτισθεί με το καθήκον να μεταβεί στο βασίλειο του Malahaut, προκειμένου να ισχυροποιήσει τη συμμαχία του με το Logres. Τον τελευταίο καιρό και μετά τις επιδρομές των Σαξόνων ο βασιλιάς έχει σιγήσει γεγονός που προξενεί ανησυχία και φόβο στο βασίλειο του Logres.

Όταν η αντιπροσωπία τελικά φτάνει έξω από το Eburacum μια δυσάρεστη έκπληξη την περιμένει… Ο βασιλιάς του Malahaut δεν κάνει δεκτό τον κόμη Roderick και τους Ιππότες και μάλιστα δεν τους προσφέρει ούτε τη στοιχειώδη φιλοξενία… Πληροφοριοδότες ενημερώνουν τον κόμη ότι ο Malahaut βρίσκεται σε συνεχείς επαφές με Σάξονες αντιπροσώπους… Ο κόμης δυσαρεστημένος από τις εξελίξεις αυτές αποφασίζει να επιστρέψει και να μεταφέρει τις άσχημες ειδήσεις στο Βασιλιά Uther…

Μετά από κάμποσες μέρες ταξιδιού οι Ιππότες πλησιάζουν σε ένα εμφανώς εγκαταλελειμμένο και ρημαγμένο χριστιανικό παρεκκλήσι… Ο τόπος φαίνεται κατάλληλος για ξεκούραση και προσευχή…

Ξαφνικά μέσα από το δάσος ορμούν μια ομάδα πεζών Σαξόνων με μακριά δόρατα και πελέκια στα χέρια… Οι Ιππότες χωρίς να χάσουν την ψυχραιμία τους συγκροτούν αμέσως σχηματισμό υπό τις οδηγίες του κόμη Roderick…

Roderick: Κατάρα! Πέσαμε σε ενέδρα! Άντρες, κοντά μου! Επίθεση!

Η συμπλοκή κρατάει λίγα λεπτά… Οι Ιππότες πραγματικά σφαγιάζουν τους Σάξονες σαν να είναι πρόβατα… Ο Sir Gwair δίπλα στον κόμη έχει τσακίσει πολλά κεφάλια με τον κεφαλοθραύστη του… Έξαφνα οι Σάξονες έντρομοι τρέπονται σε άτακτη φυγή…

Roderick: Άντρες, εξολοθρεύστε τους εισβολείς! Επίθεση κατά βούληση!

Οι Ιππότες ορμούν ανενδοίαστα και σφαγιάζουν αλύπητα τους Σάξονες καθώς αυτοί έντρομοι διασκορπίζονται στο δάσος… Όταν η αιματοχυσία παίρνει τέλος, ο κόμης και οι Ιππότες του συγκεντρώνονται και παίρνουν το δρόμο του γυρισμού… Πολλοί είναι πληγωμένοι, όμως η ελπίδα του γυρισμού στο σπίτι ατσαλώνει τη θέλησή τους για επιβίωση…

Φθινόπωρο του 492 μ.Χ. Οι Ιππότες έχουν διαταχθεί να περιπολούν τους αγριόβαλτους και τις ερημιές του Bodmin, μια περιοχή με δύσκολη μορφολογία εδάφους… Ψύχρα, ομίχλη, ψιλόβροχο και στάσιμα νερά κάνουν το έργο των Ιπποτών δύσκολο…

Οι Ιππότες συχνά περιπολούν σε περιοχές στολισμένες με τις Πέτρες των Γιγάντων, σαν αυτές που είχε φέρει ο Αρχιδρυίδης Merlin από την Ιρλανδία πριν από πολλά χρόνια κι έχτισε το βασιλικό νεκροταφείο του Stonehenge…

Ένα πρωινό ο Sir Gwair αναλαμβάνει να οδηγήσει την ομάδα… Λίγες ώρες μετά ο Ιππότης φαίνεται να έχει μπερδευτεί ίσως λόγω της παχιάς ομίχλης που καλύπτει τα πάντα και οδηγεί την ομάδα σε μια δασώδη περιοχή… Οι Ιππότες ξεκαβαλικεύουν και συνεχίζουν πεζοί… Έξαφνα μέσα από το δάσος ξεπροβάλλει η μορφή του Merlin…

Merlin: Καλημέρα σας, καλοί μου Ιππότες… Με προστατεύσατε και στο παρελθόν, όταν είχα την ανάγκη σας! Χρειάζομαι και πάλι τις υπηρεσίες σας… Ακολουθήστε με…

Sir Verius: (με θυμό) Παράτα μας ήσυχους, αγύρτη! Κανένας δεν εμπιστεύεται έναν δαίμονα… Κανείς δε θέλει μπλεξίματα… Εγώ αποχωρώ! Ποιος θα με ακολουθήσει;

Sir Gwair: Εγώ, μάγε, θα σε ακολουθήσω! Αν και δύσκολος ο δρόμος που περπατάς, πάντα ανταμείβει αυτούς που σε ακολουθούν.

Sir Tegwel: Το ξίφος μου είναι στις υπηρεσίες σου, Δρυίδη. Sir Verius, θα ξανανταμώσουμε στο κάστρο.

Sir Verius: Σύμφωνοι! Έλα Sir Alain, ας συνεχίσουμε τη δουλειά μας… Ο Sir Thebert θα περιμένει την αναφορά μας…

Ο Merlin οδηγεί τους εναπομείναντες Ιππότες μέσα στο δάσος… Ακολουθεί μονοπάτια ελαφιών που οι Ιππότες δεν έχουν ξαναδει ποτέ παρόλο που έχουν περιπολήσει στις περιοχές αυτές στο παρελθόν… Τα μονοπάτια είναι δύσβατα και οι Ιππότες αναγκάζονται να ακολουθούν πεζοί… Κάποια στιγμή ο Δρυίδης σταματά, αφουγκράζεται και παρατηρεί το περιβάλλον με έντονο και ανήσυχο βλέμμα…

Merlin: Παρακαλώ, περιμένετέ με εδώ… Υπολογίζω σε εσάς… Ελπίζω πως θα εκτελέσετε με αυταπάρνηση το καθήκον σας και το χρέος σας απέναντι στο Βασιλιά και ολόκληρη τη Βρετανία…

Μετά από δύο ώρες περίπου οι Ιππότες ακούν από μακριά να πλησιάζουν έφιπποι άντρες… Βρίζουν και καταριούνται τη μοίρα που τους έριξε σε αυτό το ομιχλώδες και δύσβατο δάσος… Λίγες στιγμές αργότερα εμφανίζεται ο Merlin βιαστικός και ανήσυχος… Στην αγκαλιά του βαστάει ένα βρέφος…

Merlin: Άντρες, ετοιμαστείτε! Καθυστερήστε τους διώκτες μου… (και αρχίζει να απομακρύνεται…)

Sir Tegwel: Μη σκιάζεσαι, Merlin. Δε θα περάσει κανείς. (σηκώνω την προσωπίδα για να δω καλύτερα μήπως αναγνωρίσω κάποιον από τους ιππότες που πλησιάζουν…)

Sir Dion: Μα είναι ο Sir Brastias, ο προσωπικός φρουρός του Uther και οι άντρες του!

Sir Brastias: (φωνάζει οργισμένος καθώς κάποιοι από τους άντρες του αναζητούν ίχνη) Merlin! Merlin! Πού είναι αυτός ο προδότης; Πού είναι αυτός ο άναδρος σκύλος;

Sir Cynfarch: Φέρε πίσω το γιο του Βασιλιά, άτιμε!

Sir Lohot: Το γιο του Βασιλιά; Δε μπορεί, ο διορατικός Merlin κάτι πολύ σημαντικό θα γνωρίζει για να προβεί σε μια τέτοια πράξη! Η μοίρα του παιδιού είναι προδιαγεγραμμένη… (σε κάθε περίπτωση δεν υποδεικνύω την κατεύθυνση του Μέρλιν, αλλά δεν αντιστέκομαι και στους ιππότες καθώς έχουν εντολές από τον Βασιλιά μου και εγώ δεν μπορώ να εμποδίσω την εκτέλεσή τους).

Sir Brastias: Μην με καθυστερείς με κουβεντούλα, Ιππότη! Λοιπόν, τον είδατε; Ποια κατεύθυνση πήρε; Μίλα τώρα!

Sir Dion: Πήγε από εκεί! (δείχνω την κατεύθυνση που πήρε μέσα στο δάσος)

Sir Brastias: Ωραία! Ελάτε μαζί μας και καλπάστε δυνατά! Μέσα στο δάσος! Ντε! Ντε! (και χτυπάει τα γκέμια του αλόγου του)

Sir Lohot: Οδήγησέ μας, Sir Brastias!

Ο Sir Brastias με την ομάδα του ορμούν στο δάσος προς αναζήτηση του δρυίδη… Σύντομα όμως χάνονται στο πυκνό δάσος και περνούν την νύχτα τους εκεί… Την επομένη το πρωί και αφού και πάλι βρίσκουν το μονοπάτι, επιστρέφουν στο κάστρο Tintagel… Ο Brastias δίνει λεπτομερή αναφορά των γεγονότων και περιγράφει τη στάση των Ιπποτών στον Uther… Ο Βασιλιάς είναι πολύ θυμωμένος και προβληματισμένος αναφορικά με την εξαφάνιση του αβάπτιστου παιδιού του… Ωστόσο δε δίνει σημασία στη στάση των Ιπποτών και γρήγορα τους παραπέμπει στον Sir Thebert προκειμένου να τους ανατεθούν νέα καθήκοντα…

Ο Sir Thebert έχει επιφορτισθεί με το καθήκον να επιλέξει εκείνους τους Ιππότες που θα σταλούν ως πρεσβευτές είτε στο βασίλειο του Malahaut είτε στο βασίλειο του Estregales… Από τη μια ο βασιλιάς του Malahaut έχει σιγήσει ανησυχητικά ιδιαίτερα μετά τις επιδρομές των Σαξόνων και από την άλλη ο Uther επιθυμεί να συγκροτήσει ισχυρή συμμαχία με την Cambria και τον βασιλιά του Estregales Canan…

Τα Χριστούγεννα οι Ιππότες επιστρέφουν στα σπίτια τους και τις οικογένειές τους. Εκεί προετοιμάζονται κατάλληλα για την αποστολή που έχουν αναλάβει…

Χειμώνας του 492 μ.Χ. Η αυλή συγκαλείται στο κάστρο Tintagel… Όλοι είναι παρόντες εκεί… Η Ygraine με τις τρεις κόρες της, ο βασιλιάς Uriens, ο βασιλιάς Nentres, ο βασιλιάς Lot του Lothian, ο βασιλιάς του Escavalon, Nanteleod καθώς και οι ήρωες της μάχης του Terrabil…

Κατά τη διάρκεια του δείπνου…

Sir Brastias: Η βασίλισσα είναι έγκυος και πρόκειται να γεννήσει αυτό το καλοκαίρι! Ας προσευχηθούμε όλοι το παιδί να είναι αρσενικό ώστε να συνεχίσει η βασιλική γενιά του Pendragon!

Sir Lohot: Είμαι σίγουρος ότι από την ένωση των δύο αυτών ανθρώπων θα γεννηθεί ένας ισάξιος με τη μεγαλειότητά του, διάδοχος του θρόνου! Ας ευχηθούμε όλοι για την υγεία της μάνας και του παιδιού του βασιλιά μας! (σηκώνω το ποτήρι για πρόποση)

Sir Tegwel: Στην υγειά τους!

Ulfius: Οι πιο αξιόλογοι άντρες από τα τέσσερα σημεία της Βρετανίας έχουν καταφτάσει… Αναρωτιέμαι γιατί…

Sir Gwair: Πιθανότατα είναι για να “συναγωνιστούν” για το ποιος θα παντρευτεί τις κόρες της βασίλισσας Ygraine. Μακάρι να μπορούσα και εγώ να είχα κάποια ελπίδα γιατί άμα κρίνω από τη βασίλισσα θα πρέπει να είναι εξίσου όμορφες!

Sir Dion: (μουρμουρίζει) Εγώ είμαι εδώ για την Ygraine… Οι άλλες δε με νοιάζουν καθόλου… Αν κάποιος απειλήσει τη ζωή της ή τη ζωή του αγέννητου παιδιού της θα έχει να κάνει μαζί μου! (και χτυπάει τη γροθιά του στο τραπέζι και τα μάτια του λαμπυρίζουν στο ημίφως…)

Sir Thebert: Πράγματι! Έχεις δίκιο, Sir Gwair. Η πιο μεγάλη κόρη της Ygraine, η Morgawse, βρίσκεται σε κατάλληλη ηλικία για γάμο… Έχει λίγο καιρό που ενηλικιώθηκε και κυκλοφορούν πολλές φήμες γύρω από τον υποψήφιο γαμπρό… Πραγματικά κανείς δε μπορεί να ξέρει τι σκέφτεται ο βασιλιάς!

Sir Alain: Συμφωνώ, ωστόσο θεωρώ πως ο δικός μου βασιλιάς, ο Nanteleod, θα παραμείνει ανύπαντρος… Τουλάχιστον για τώρα… Φαίνεται πως ο βασιλιάς του Lothian θα νυμφευτεί τη Morgawse ενώ η μεσαία, η Elaine μάλλον προορίζεται για το φίλο του Lot, τον βασιλιά Uriens… Μυστήριο καλύπτει την τύχη της μικρότερης, της Morgana…

Ξαφνικά οι πόρτες ανοίγουν και μπαίνει στην αίθουσα ο βασιλιάς Uther με την ακολουθία του πλαισιωμένος από τους βασιλιάΔΕς του Βορρά… Δίπλα του παραστέκεται και κάποιος Ιρλανδός φύλαρχος… Όλοι σηκώνονται ξαφνιασμένοι και μετά από λίγο ξαναπαίρνουν τη θέση τους…

Uther: (με σοβαρό ύφος και τόνο στη φωνή) Ήρθε η ώρα όλοι μας να ξεκουραστούμε… Ο πόλεμος και οι αμάχες δεν είναι το παν στη ζωή… Η αφοσίωση στην οικογένεια είναι σπουδαιότερη δουλειά από οποιοδήποτε κατόρθωμα στο πεδίο της μάχης… Γι’ αυτό κι εγώ αποφάσισα να ασχοληθώ με τα οίκου μου… Σας ανακοινώνω, λοιπόν, με χαρά ότι σε λίγο καιρό δύο σπουδαίοι άντρες θα νυμφευτούν τις θετές μου κόρες… Τη Morgawse θα νυμφευτεί ο βασιλιάς του παγερού Lothian Lot και τη Elaine ο καλός μου φίλος, ο βασιλιάς των αγριότοπων του Garloth Nentres… Με τους δύο αυτούς γάμους και τη γέννηση του γιου μου εγκαινιάζεται μια νέα εποχή, μια εποχή ειρήνης και αγάπης… Ας πιούμε σ’ αυτό! (και σηκώνει τη χρυσή του κούπα)

Όλοι οι παρευρισκόμενοι σηκώνουν τις κούπες τους και πίνουν εις υγείαν… Έπειτα το γλέντι συνεχίζεται κανονικά…

Roderick: (κοιτάζει με τρόπο τον Sir Tegwel και τους λοιπούς Ιππότες) Εσείς μην είστε και τόσο χαρούμενοι, σπίτια σας θα πάτε άλλη φορά… Για καιρό θα περιπολείτε τους αγριόβαλτους του Bodmin… Φήμες κυκλοφορούν ότι ομάδες άγριων Ιρλανδών έχουν τα λημέρια τους εκεί…

Sir Gwair: (σε ανάλαφρο και εύθυμο τόνο) Ας έχω μία ευκαιρία με την Lady Morgana και μετά ας κάνω και δύο χρόνια να δω την πόλη μου!

Άνοιξη του 491 μ.Χ. Ο Βασιλιάς Uther προελαύνει προς την Κορνουάλη. Είναι βιαστικός και δεν περιμένει να συγκεντρωθεί το σύνολο του στρατού του. Έχει δώσει διαταγή στα υπόλοιπα αποσπάσματα να φτάσουν το συντομότερο δυνατό. Ο δούκας Gorlois δεν πρόκειται να πολεμήσει στο πεδίο της μάχης. Ο στρατός του θα υπερασπιστεί δύο στρατηγικής σημασίας σημεία, το κάστρο Tintagel, στις ακτές της Κορνουάλης, και το κάστρο Terrabil, σε ένα δρόμο 10 μίλια μέσα στην ενδοχώρα. Η Ygraine και οι θησαυροί βρίσκονται στο Tintagel και ο δούκας θα υπερασπιστεί το κάστρο στην πεδιάδα του Terrabil… Ο Uther έχει μοιράσει το στρατό του, τρία τέταρτα θα πολιορκήσουν το Terrabil και οι υπόλοιποι το Tintagel…

Ο στρατός συγκεντρώνεται στο Terrabil και η πολιορκία αρχίζει…

Η πολιορκία διεξάγεται αργά και βαρετά… Τόσο ο Uther όσο και ο δρυίδης Merlin απουσιάζουν. Ποιος ξέρει πού έχουν πάει…

Ένα βράδυ οι Ιππότες ξεκουράζονται στο στρατόπεδο… Άλλοι κουβεντιάζουν, άλλοι παίζουν μουσική, άλλοι γυαλίζουν τα όπλα και τις πανοπλίες τους και άλλοι γευματίζουν σιωπηλοί… Ξαφνικά η πολεμική σάλπιγγα ηχεί! Οι Ιππότες του Gorlois επιτίθενται αιφνιδιαστικά! Άντρες ουρλιάζουν, τα άλογα χλιμιντρίζουν δυνατά και ήχος μετάλλου αντηχεί σε όλο το πεδίο…

Ο Sir Gwair φοράει με την βοήθεια του ιπποκόμου του την πανοπλία του, αρπάζει την ασπίδα του και τραβάει το ξίφος του… Απέναντί του ορμά ένας οπλίτης της φρουράς του δούκα με το μακρίσκιωτο κοντάρι του και φλογερό το βλέμμα… Ξαφνικά πετάει το κοντάρι στο έδαφος και τραβάει κι αυτός το ξίφος του… Ο Ιππότης τρέχει με ορμή καταπάνω του και κατεβάζει χαμηλά το ξίφος του… Η λεπίδα κόβει σα μαλακό βούτυρο το πόδι στο ύψος του μηρού πέρα για πέρα… Ο φρουρός σακάτης μια για πάντα από ’δώ και πέρα πέφτει αναίσθητος στο χώμα… Ξαφνικά ένας νεαρός έφιππος Κορνουαλός ιππότης με φλογισμένο βλέμμα ορμά με τη λόγχη προτεταμένη εναντίον του Sir Gwair… Αυτός ορμά αρπάζει τη λόγχη του αναίσθητου φρουρού και ετοιμάζεται να δεχτεί την επίθεση του νεαρού… Το άλογο χλιμιντρίζει δυνατά καθώς η αιχμή του δόρατος του Κορνουαλού αδυνατεί να διαπεράσει τον αλυσιδωτό θώρακα του Βρετόνου και διαλύεται σε δεκάδες κομμάτια… Το δόρυ του Sir Gwair συντρίβεται και αυτό πάνω στην ασπίδα του αντιπάλου του…

Την ίδια στιγμή από μακριά αντηχεί η δυνατή φωνή του Madoc… Πεζός ο ίδιος κουνάει ένα πολεμικό λάβαρο ανάμεσα στις σκηνές που έχουν αρπάξει φωτιά…

Madoc: (ουρλιάζει) Συνταχθείτε γύρω από το λάβαρο!

Ο Sir Gwair ακούγοντας τις κραυγές του Madoc αρχίζει να κάνει μία τακτική υποχώρηση για ανασυγκρότηση στο λάβαρο χωρίς όμως να αφήσει τον επιτιθέμενο ιππέα ανενόχλητο φέρνοντας το ξίφος του πάνω στον αλυσιδωτό του θώρακα σαν ανταπάντηση στην έφιππη επίθεσή του.

Λίγα λεπτά μετά πεζός ο πρίγκηπας Madoc με αρκετούς πεζούς πολεμιστές δίπλα του έρχεται αντιμέτωπος με το δούκα Gorlois και την έφιππη φρουρά του…

Gorlois: (τραβώντας τα γκέμια του αλόγου του ουρλιάζει άγρια) Κάνε στην άκρη, πρίγκηπα! Στείλε μου τον πατέρα σου!

Την ίδια στιγμή ο Sir Gwair με ένα βίαιο κατέβασμα του ξίφους αφήνει το νεαρό έφιππο πολεμιστή χωρίς το δεξί του βραχίονα… Το νεκρό άκρο πέφτει μαλακά στο χώμα… Λίγα δευτερόλεπτα μετά ο νεαρός από την αιμορραγία χάνει τις αισθήσεις του, ανατρέπεται και πέφτει από το άλογό του βαρύς στο έδαφος… Ο Sir Gwair καλεί απεγνωσμένα τον ιπποκόμο του… Αυτός καταφτάνει πρόθυμος να τον βοηθήσει να ανέβει στο άλογο του άτυχου Κορνουαλού… Το άλογο ρουθουνίζει και ο Ιππότης σφίγγει τη λόγχη που ο ιπποκόμος του έφερε… Καλπάζει δυνατά εναντίον του Gorlois…

Ο δούκας με μια επιδέξια κίνηση καρφώνει το ξίφος του στο λαιμό του Madoc βαθιά μέχρι το στέρνο… Ο πρίγπηπας σιωπηλός κοιτάζει σαν χαμένος το δούκα στα μάτια… Πηχτό αίμα αναβλύζει από το στόμα του…

Gorlois: (ουρλιάζει και γυροφέρνει τον Madoc) Πού είναι ο Βασιλιάς, φέρτε μου τον Uther!

Την ίδια στιγμή δέχεται το βίαιο χτύπημα της λόγχης του Sir Gwair… Δυστυχώς για τον Ιππότη, η πανοπλία του τον προστάτευσε… Ο δούκας αντιλαμβάνεται το χτύπημα και κάνει να τραβήξει το ξίφος του από το στήθος του Madoc… Μάταια, το ξίφος έχει σφηνώσει… Το άψυχο κορμί του πρίγπηπα πέφτει από το άλογο σαν κούτσουρο που το πελέκησε ξυλοκόπος… Παραξενεμένος ο δούκας αναζητά το ρόπαλο του που κρέμεται βαρύ από το δερμάτινο ζωνάρι του…

Ο δούκας σηκώνει τον κεφαλοθράυστη στον αέρα και τον κατεβάζει βίαια επάνω στον Sir Gwair… Ο Ιππότης αποκρούει το χτύπημα με το ξίφος του και το ρόπαλο του δούκα κομματιάζεται… Ο δούκας είναι άοπλος! Με επιδέξιες κινήσεις και ελιγμούς προσπαθεί να αποφύγει τον Ιππότη…

Ο Sir Tegwel βγαίνει από τη σκηνή του πλήρως αρματωμένος. Καβαλικεύει το κοντινότερο άλογο και εφορμά με υψωμένο ξίφος εναντίον του Gorlois.

Sir Tegwel: (βροντοφωνάζοντας) Ακόμα υπάρχει ένας Κορνουαλός παραμένει πιστός στο βασιλιά του, προδότη!

Οι Κορνουαλοί μόλις βλέπουν το δούκα τους να κινδυνεύει αρχίζουν να φωνάζουν “Gorlois, Gorlois!” και προσπαθούν να συμπτυχθούν και να τον προστατεύσουν… Η σφαγή γύρω μαίνεται… Οι Ιππότες του Uther κραυγάζουν για το χαμό του μονάκριβου γιου του βασιλιά τους και το νέο διαδίδεται αστραπιαία σε όλο το στρατόπεδο…

Sir Gwair: Ο θάνατος του πρίγκηπα δεν θα περάσει ατιμώρητος!

Με ένα επιδέξιο κατέβασμα του ξίφους ο Sir Gwair καταφέρνει ένα καίριο χτύπημα στο δεξί λαγόνι του δούκα… Το παγωμένο ατσάλι τρυπάει το μηρό βίαια από μέσα προς τα έξω… Το αίμα αναβλύζει πηχτό… Ο δούκας έφιππος ακόμα απομακρύνεται και λίγο μετά καταρρέει και πέφτει από το άλογό του αναίσθητος στο χώμα…

Sir Jordans: (ουρλιάζει με αγωνία) Ο δούκας είναι νεκρός! Υποχώρηση!

Ulfius: (καταφτάνει με μια ομάδα έφιππων Ιπποτών) Σαρώστε τους! Ο εχθρός υποχωρεί! Ο δούκας είναι νεκρός!

Οι Κορνουαλοί Ιππότες υποχωρούν άτακτα… Πολλοί σφαγιάζονται κατά την άτακτη υποχώρηση και οι Βρετανοί εισβάλλουν με αναμμένους δαυλούς στα χέρια στο κάστρο του Terrabil… Ουρλιαχτά γυναικών ακούγονται καθώς οι Βρετανοί πυρπολούν τα πάντα… Μέσα σε λίγες στιγμές το κάστρο παραδίδεται στις φλόγες…

Μετά από λίγες ώρες το κάστρο του Terrabil έχει ολοκληρωτικά παραδοθεί στις φλόγες… Όσοι Κορνουαλοί έχουν απομείνει ζωντανοί παραδίνονται, τα όπλα τους κατάσχονται και συλλαμβάνονται αιχμάλωτοι… Ο Sir Brastias με τους ιππότες του αναχωρούν εσπευσμένα για το Tintagel… Σκοπός τους είναι να ανακοινώσουν στο βασιλιά τους το διπλό νέο: νίκη στο Terrabil, θάνατος του Madoc… Οι βρετανοί Ιππότες αποσύρονται στο στρατόπεδο για να ξεκουραστούν… Η νύχτα είναι ψυχρή και μια περίεργη ομίχλη έχει καλύψει τα πάντα… Ο ύπνος των στρατιωτών είναι ταραγμένος… Όνειρα με κόκκινους δράκους και ποτάμια αίματος στοιχειώνουν τα όνειρά τους…

Την επόμενη μέρα το πρωί οι ιπποκόμοι και οι ακόλουθοι μαζεύουν το πολεμικό υλικό, τις σκηνές και τις προμήθειες, τα φορτώνουν στα κάρα και αναχωρούν με τους Ιππότες τους για το Tintagel… Μόλις φτάνουν εκεί, πληροφορούνται σύντομα τα γεγονότα… Οι Κορνουαλοί λαμβάνουν τη σορό του δούκα τους και η Ygraine με δάκρια στα μάτια και την ακολουθία της ντυμένη στα μαύρα παραδίδει το κάστρο Tintagel στον Uther… Όλοι θριαμβολογούν και είναι πολύ χαρούμενοι… Ο βασιλιάς φανερά συγκινημένος ανακοινώνει τον ενταφιασμό του μονάκριβου γιου του στο Stonehenge σε δύο μέρες και αποσύρεται…

Την επόμενη μέρα νεκρική πομπή με επικεφαλής τον Uther και τον αρχιδρυίδη Merlin μεταφέρουν τη σορό του Madoc και αναχωρούν για το Stonehenge… Ο πρίγκηπας θα ενταφιαστεί κοντά στις ιερές πέτρες δίπλα στον τάφο του θείου του και αδελφού του Uther, Aurelius Ambrosius…

Κι άλλα άσχημα νέα έρχονται να συνταράξουν τους στρατιώτες… Αγγελιαφόροι ανακοινώνουν ότι ο σάξονας βασιλιάς Aelle αποβιβάστηκε με πολυάριθμους πολεμιστές στο νότο και κατέκτησε το Pevensey… Η πολιορκία κράτησε λίγο… Ο βασιλιάς Aelle ενισχυμένος με σύνταγματα που έφερε από την ηπειρωτική χώρα ο γιος του, ο Cissa, πολιόρκησε την πόλη για λίγες εβδομάδες… Οι κάτοικοι λιμοκτόνησαν και παραδόθηκαν… Όλοι τους, άντρες, γυναίκες, παιδιά σφαγιάστηκαν ανηλεώς και θυσιάστηκαν στο βωμό του θεού Wotan…

Οι στρατιωτικές κινήσεις του Aelle και η κατάληψη του Pevensey δε φαίνεται να προβληματίζουν το βασιλιά… Τουναντίον, είναι πολύ χαρούμενος και σύντομα ανακοινώνει τους γάμους του με την Ygraine… Σκοπεύει επίσης να δώσει ως συζύγους τις τρεις αδελφές της Ygraine σε φίλους του βασιλιάδες και δούκες που τον υποστήριξαν…

Από την άλλη οι Ιππότες διατάσσονται να παραμείνουν στο Tintagel και να εκτελούν χρέη φρουράς υπό την ηγεσία του Sir Thebert μέχρι και το καλοκαίρι…

Sir Tegwel: Οι Σάξονες θα αναγκαστούν να ξεχειμωνιάσουν στο Pevensey αλλά θα πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε το καλοκαίρι πριν αρχίσουν να προελαύνουν στην ενδοχώρα. Σαφώς οι υπηρεσίες μας στο πεδίο της μάχης θα είναι πιο απαραίτητες από το να φρουρούμε ένα οχυρό όπως το Tintagel. Φαντάζομαι πως οι διαταγές μας θα αλλάξουν μόλις αρχίσουν να λιώνουν τα χιόνια…

Λονδίνο, φθινόπωρο του 490 μ.Χ. Στην αυλή του Uther Pendragon έχουν συγκληθεί ένα πλήθος αρχόντων και ηγεμόνων, ο δούκας της Κορνουάλης, Gorlois με τη δούκισσα Ygraine και την κυρά Nineve με την ακολουθία της, ο δούκας του Lindsey, ο δούκας Ulfius, ο βασιλιάς του Garloth Nentres, ο βασιλιάς του Rheged Euraine και ο δούκας του Cambenet Escan που εκπροσωπεί τον άρχοντά του, το βασιλιά του Gorre, Uriens…

Ο βασιλιάς Uther παρόλες τις τελευταίες νίκες του στα πεδία των μαχών και της πολιτικής, φαίνεται στενοχωρημένος… Από την άλλη, αισθάνεται μεγάλη περηφάνια για τα κατορθώματα του γιου του Madoc και σκέφτεται να του παραχωρήσει κάποιο δουκάτο να διοικήσει…

Ένα βράδυ, αργά τη νύχτα οι Ιππότες παίρνουν το δείπνο τους μαζί με στρατιώτες και Ιππότες άλλων αρχόντων… Ο βασιλιάς Uther και οι άλλοι ηγεμόνες και δούκες έχουν αποχωρήσει στα προσωπικά τους καταλύματα… Όλοι γευματίζουν ήσυχα μέχρι που ο Sir Dion παίρνει το λόγο και η σιγή σπάει…

Sir Dion: (χαμηλόφωνα κοιτώντας το πιάτο του) Τώρα που οι σάξονες ηγεμόνες του Βορρά είναι αλυσοδεμένοι, ο εχθρός θα πρέπει να υποχωρήσει… Ό,τι τους έχει απομείνει είναι ο γερο-Aelle που μόνο λόγια είναι κι από πράξεις τίποτα… Ο βασιλιάς μας είναι πολύ ευχαριστημένος από τις νίκες του… Συνέχεια καυχιέται για τη λεία και τα λάφυρα που συγκεντρώσαμε…

Sir Jordans: (πιο δυνατά και με αυστηρό ύφος σφίγγοντας τα δόντια και κοιτώντας στα μάτια τον Sir Dion) Ο δικός σου βασιλιάς είναι χαρούμενος, ο δικός μου δούκας όμως είναι πολύ δυστυχισμένος…

Sir Gwair: Sir Jordans, έχεις δίκιο ο δούκας σου μπορεί να είναι δυστυχισμένος, αλλά ίσως είναι δικό του το φταίξιμο που δεν είναι πλήρως συνδεδεμένος με τα συμφέροντα και τις βλέψεις του βασιλιά.

Sir Jordans: Δικό του το φταίξιμο; Μα τι είναι αυτά που ακούω; Ο δούκας μου απέδειξε και στο πεδίο της πολιτικής και στο πεδίο της μάχης ότι είναι άξιος και ικανός υπήκοος του Uther! Είναι ταγμένος στις υπηρεσίες του… Όλοι μας κινδυνεύσαμε στο Lindsey! Γιατί δεν μας επιτρέπει να φύγουμε; Φτάνει πια! Θέλουμε να επιστρέψουμε στην πατρίδα μας και στις οικογένειές μας! Γιατί μας κρατάει εδώ έγκλειστους; Ξέρεις τίποτα ή η υπακοή σου κρατάει τη γλώσσα σου;

Sir Gwair: Το μόνο που ξέρω είναι ότι μόνο μεγαλύτερες δόξες μας περιμένουν κάτω απο τη σημαία του βασιλέα Uther! Και ποιος σου είπε ότι δεν σου επιτρέπεται να φύγεις; Ίσα ίσα που αυτή η γιορτή είναι εν μέρει και για εσάς, για να τιμήσουμε τις πράξεις σας στο πεδίο της μάχης. Τώρα εάν εσύ θέλεις να φύγεις, δικαίωμα σου.

Sir Dion: Αγαπητέ μου Gwair, εάν ο Sir Jordans ισχυρίζεται ότι ο βασιλιάς μας έδωσε εντολή να μη εγκαταλείψει κανένας Κορνουαλός την αυλή, τότε έτσι θα είναι. Πρόσεξε τα λόγια σου… Δικαίωμα δίνει μόνο ο Uther, εμείς έχουμε την υποχρέωση να εκτελούμε τα καθήκοντά μας και να εφαρμόζουμε τη θέλησή του…

Sir Tegwel: Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Εάν ο Βασιλιάς διέταξε τους ιππότες του να παραμείνουν εδώ στο κάστρο, σίγουρα θα έχει να κάνει με την εκστρατεία κατά των εισβολέων και θα μάθουμε τις λεπτομέρειες σίγουρα. Δεν ισχυρίζομαι ότι ξέρω τι σκέφτεται ο Βασιλιάς, αλλά δεν πιστεύω πως θα έδινε τέτοια διαταγή για ψύλλου πήδημα ή για προσωπικά γούστα.

Sir Dion: Ίσως πρόκειται, αγαπητέ μου Tegwel, τελικά για προσωπικά γούστα… Εγώ πιστεύω ότι φταίει η δούκισσα Ygraine… Δε βλέπετε πως έχει τρελάνει τους άντρες; (και τα μάτια του γυαλίζουν στο ημίφως…)

Sir Jordans: (γρυλίζοντας) Αυτό είναι επικίνδυνο να το λέει κάποιος, Sir Dion! Θα σε συμβούλευα να προσέχεις τη γλώσσα σου και να καλοσκέφτεσαι αυτό που πρόκειται να εκστομίσεις…

Sir Gwair: Οφείλω να συμφωνήσω με τον Sir Dion, Sir Jordans, ότι η σύζυγος του δούκα σου είναι μια εκθαμβωτική γυναίκα! Αλλά ας αφήσουμε αυτές τις αψιμαχίες και ας απολαύσουμε τη γιορτή και είμαι σίγουρος ότι θα μάθουμε πολύ σύντομα γιατί απαιτεί την παρουσία ολονών μας ο βασιλιάς εδώ. (και σηκώνω το ποτήρι μου για πρόποση)

Sir Jordans: Έχεις διάθεση, Βρετόνε, για κουβέντες άσκοπες… Όμως μάθε ότι οι πράξεις δείχνουν το χαρακτήρα του ανδρός… (αφήνει κάτω το κύπελλό του χωρίς να ανταποδώσει την πρόποση και ανταλλάσσει κλεφτές ματιές με τους Κορνουαλούς που παρίστανται…)

Οι Κορνουαλοί σηκώνονται από το τραπέζι και αποχωρούν στα ιδιαίτερα καταλύματά τους. Λίγη ώρα μετά ο Sir Dion σιωπηλός και μελαγχολικός αποχωρεί από το τραπέζι. Ο Sir Gwair φαίνεται ξαφνιασμένος από το κλίμα κατά τη διάρκεια του δείπνου και από την ξαφνική αποχώρηση του Sir Jordans και των Κορνουαλών. Χωρίς πολλά πολλά λόγια σηκώνεται από το τραπέζι και με ευγενικό τρόπο αποχωρεί…

Λίγη ώρα μετά…

Μια τρομακτική χιονοθύελλα συνταράσσει την πόλη του Λονδίνου… Το κρύο είναι τσουχτερό και η ορατότητα χαμηλή… Ο Sir Gwair παρακολουθεί στενά τις κινήσεις των Κορνουαλών χωρίς να γίνεται αντιληπτός… Ο Sir Jordans κατεβαίνει στους βασιλικούς στάβλους αθόρυβα και με το σπαθί του θηκαρωμένο και αρχίζει να φορτώνει τα άλογα με υλικό… Οι Κορνουαλοί υπηρέτες σπεύδουν αθόρυβα να τον βοηθήσουν… Μεταφέρουν αποσκευές, τρόφιμα και φλασκιά με νερό και κρασί… Είναι κουκουλωμένοι με βαρείς μανδύες σαν σκιές και δε φαίνεται να γίνονται αντιληπτοί από κανέναν…

Όταν πια οι προετοιμασίες παίρνουν να τελειώσουν αργά τη νύχτα εμφανίζονται στους στάβλους ο δούκας Gorlois με τη δούκισσα Ygraine και την κυρά Nineve με τις υπηρέτριες και το λοιπό προσωπικό. Επιβιβάζονται στα κάρα, τα μουλάρια και τα άλογα και αναχωρούν αργά μέσα στη χιονοθύελλα που έχει πάρει να δυναμώνει…

Τα μακριά πόδια των υποζυγίων και των αλόγων βυθίζονται στο μαλακό χιόνι στην προσπάθειά τους να σύρουν τα βαριά κάρα… Ο άνεμος λυσσομανάει και το χιόνι μαστιγώνει τις σκιερές σιλουέτες μέσα στο πυκνό σκοτάδι… Λίγη ώρα μετά οι Κορνουαλοί φτάνουν στις πύλες του κάστρου του Lud… Η σιδηρόφρακτη πύλη χάσκει ορθάνοιχτη και οι φρουροί απουσιάζουν παντελώς… Στο βάθος αχνοφαίνεται η βαριά σκιά του καθεδρικού ναού του Αγίου Παύλου… Κάτι σκυλιά αλυχτούν από μακριά και τα ουρλιαχτά τους προσδίδουν στην ατμόσφαιρα κάτι το τρομαχτικό… Ο άνεμος μεταφέρει στις ριπές του γυναικείους ψιθύρους και μουρμουρητά σε μια παλιά βρετόνικη διάλεκτο…

Ia… Ia… Caer Ibormeith… Cysgwch… Caer Ibormeith… Cysgwch yn dawel…

Είναι πια φανερό ότι οι Κορνουαλοί προσπαθούν να το σκάσουν σαν τους κλέφτες μέσα στην παγερή νύχτα… Αφού αφήνουν πίσω τους το κάστρο του Lud, κατευθύνονται προς την πύλη του Lud, την πύλη του εξωτερικού περιτειχίσματος… Για καλή τους τύχη αυτή είναι εντελώς αφύλακτη… Η φωτιά στους δαυλούς που κρέμονται δεξιά κι αριστερά της πύλης παλεύει να κρατηθεί ζωντανή, την ώρα που δύο Κορνουαλοί υπηρέτες σπεύδουν να σηκώσουν τα μάνταλα και έτσι να επιτρέψουν στους συμπατριώτες και άρχοντές τους να οδηγηθούν πίσω στην πατρίδα…

Sir Gwair: Ιπποκόμε, ενημέρωσε τους φρουρούς του βασιλιά για την προδοσία των Κορνουαλών κι εγώ θα σκεφτώ έναν τρόπο να τους καθυστερήσω… Κάνε γρήγορα, βιάσου!

Sir Tegwel: Μάλλον θέλουν να γυρίσουν στην Κορνουάλη. Ο Sir Dion δεν είναι ο μόνος που έχει ερωτοχτυπηθεί από την Δούκισσα. Φοβάμαι πως ο βασιλιάς μας έχει κι αυτός κεραυνοβοληθεί από την ομορφιά της Ygraine και ο Gorlois πρέπει να το έχει καταλάβει. Τι προτείνεις να κάνουμε;

Sir Gwair: Δυστυχώς, Sir Tegwel, δεν υπάρχουν πολλά που μπορούμε να κάνουμε… Για την ώρα ας τους ακολουθήσουμε για λίγο κι ας περιμένουμε τον ιπποκόμο μου να γυρίσει με νέα από τη φρουρά.

Λίγα λεπτά αργότερα καταφτάνει ο ιπποκόμος του Sir Gwair… Τον συνοδεύει ο Sir Moren, ένας από τους Ιππότες του δούκα Ulfius…

Eli: (παγωμένος και με φωνή ασθμαίνουσα) Άρχοντά μου, οι φρουροί… …έχουν πέσει σε λήθαργο! Πολλοί, μάλιστα, λείπουν από τις σκοπιές τους… Δεν ξέρω τι συμβαίνει! Μόνο τον Sir Moren κατάφερα να εντοπίσω και του ζήτησα να με ακολουθήσει ως εδώ…

Sir Gwair: Sir Moren, όπως βλέπεις ο Gorlois και η συνοδεία του αποχωρούν σαν κλέφτες στη μέση της νύχτας από τη φιλοξενία του βασιλιά μας και δυστυχώς δεν έχουμε το δυναμικό να τους σταματήσουμε. Λυπάμαι που σε τραβήξαμε μέχρι εδώ αλλά ήλπιζα να μην έχουν κοιμηθεί μυστηριωδώς όλοι οι φρουροί, ώστε να μπορέσουμε να τους σταματήσουμε. Όπως βλέπεις όμως με τέσσερα άτομα, όσο ενθουσιώδεις κι αν είμαστε, μόνο τους θανάτους μας θα πετύχουμε, αν τους αντιμετωπίσουμε τώρα. Μαζί με τη δικιά σου μαρτυρία όμως μπορούμε να το αναφέρουμε στο βασιλιά με την ανατολή του ηλίου!

Από μακριά οι ριπές του ανέμου μεταφέρουν φωνές ανδρών και το φως δαυλών που τρεμοσβήνει αχνοφαίνεται στο σκοτάδι…

…Προδότη! …Gorlois! …Προδότη!

Σε λίγα λεπτά ο Sir Brastias με μια ομάδα έξι έφιππων ανδρών με δαυλούς στα χέρια καταφτάνει… Το ποδοβολητό των αλόγων αναταράσσει το χιόνι που παχύ καλύπτει το χώμα και τα χνώτα τους δείχνουν πόσο παγωμένη είναι η αποψινή βραδιά…

Sir Brastias: (τραβάει τα γκέμια του αλόγου του και αυτό σηκώνει ελαφρά τα δύο μπροστινά του πόδια) Άνδρες, ο δούκας της Κορνουάλης είναι ένας φτηνός προδότης! Παραβίασε τη φιλοξενία του καλού μας βασιλιά και έκλεψε θησαυρούς από το θησαυροφυλάκιο! Έφυγε από το κάστρο παρακούοντας τις εντολές του βασιλιά μας! Ακολουθήστε με πριν τα ίχνη των Κορνουαλών σβηστούν από το χιόνι!

Μετά από λίγη ώρα η ομάδα των Ιπποτών εγκαταλείπει την αναζήτηση που αποδεικνύεται μάταιη… Το παχύ χιόνι έχει καλύψει τα χνάρια και οι Κορνουαλοί δε φαίνονται πουθενά… Ο Sir Brastias και οι Ιππότες επιστρέφουν στο κάστρο… Όλη η αυλή είναι στο πόδι και ανάσταστη… Οι ευγενείς και οι δούκες εκνευρισμένοι αποκαλούν το δούκα της Κορνουάλης προδότη και κραυγάζουν ότι του αξίζει το χειρότερο…

Madoc: (με οργισμένο ύφος) Η αλαζονεία του δούκα της Κορνουάλης δεν έχει προηγούμενο! Πώς τόλμησε και πρόδοσε τη φιλοξενία του πατέρα μου και παραβίασε τις διαταγές του; Και σαν να μην έφτανε αυτό έκλεψε και πολύτιμα αντικείμενα και τιμαλφή από το θησαυροφυλάκιο! Ήρθε η ώρα να πάρει ο Κορνουαλός δούκας αυτό που του αξίζει! Συγκεντρώστε τους στρατούς σας στο Sarum… Την άνοιξη καλπάζουμε για την Κορνουάλη!

Προς το τέλος του καλοκαιριού ο Sir Tegwel με τη στρατιωτική του μονάδα και τους υπόλοιπους Ιππότες μεταβαίνουν από το Lincoln στο Catterick κι από εκεί εισβάλλουν αποφασιστικά στο βασίλειο του Nohaut… Οι λεηλασίες πραγματοποιούνται άλλοτε γοργά κι άλλοτε αργά και επιλεκτικά… Οι Ιππότες και μια μεγάλη ομάδα πεζών στρατιωτών και χωρικών αρπάζουν οτιδήποτε αξίας, εμπορεύματα, ζώα και βοοειδή, καίνε χωριά, εκτοπίζουν αμάχους, γυναίκες και παιδιά, σε γενικές γραμμές καταστρέφουν και λαφυραγωγούν ό,τι βρεθεί μπροστά τους…

Οι λεηλασίες συνεχίζονται σε καθημερινή βάση μέχρι τα τέλη του καλοκαιριού… Ο καιρός περνάει και παίρνει σιγά σιγά να φθινοπωριάζει. Ένα θολό και υγρό πρωινό οι Ιππότες περιφέρονται κοντά σ’ ένα μικρό ερημωμένο χωριό προς αναζήτηση τροφής και νερού για τα άλογα και τους ίδιους… Ψυχή δεν φαίνεται υπάρχει τριγύρω…

Ο Sir Brion επιδίδεται σε μια άγρια λεηλασία χωρίς διακρίσεις, με ιδιαίτερή αγριότητα προς τους κατοίκους που με το που τον βλέπουν προσπαθούν να βρούνε μέρος να κρυφτούν… Οι κατάρες των χωρικών, όσων ζούνε τουλάχιστον, τον κυνηγούν μέχρι να χαθεί από το βλέμμα τους.

Λίγη ώρα μετά, όταν ο ήλιος παίρνει να μεσουρανεί, ακούγεται από μακριά ποδοβολητό αλόγων… Μετά από λίγο μια μικρή ομάδα ένοπλων ιππέων καταφτάνει… Τα ρούχα και η πολεμική τους εξάρτυση δείχνει διαφορετική από αυτή των νοτίων… Δε φορούν κράνη, μονάχα αλυσιδωτούς θώρακες, φέρουν δόρατα, ασπίδες και ξίφη… Ακόμα και τα άλογα διαφέρουν… Είναι λίγο μικρότερα αλλά πολύ στιβαρά… Οι Ιππότες τραβούν τα χαλινάρια και τ’ άλογα χλιμιντρίζουν και ρουθουνίζουν δυνατά… Ο αρχηγός τους με βαριά βόρεια προφορά τους δίνει διαταγές…

Nentres: (με βαριά προφορά και αυστηρό ύφος) Η λεία που μαζεύετε δε σας ανήκει! Παραδώστε τα λάφυρα και σας δίνω το λόγο μου ότι θα φύγετε ζωντανοί!

Sir Brion: Βασιλιά Nentres, είσαι εκτός του βασιλείου σου και οι διαταγές εδώ δεν περνάνε. Γι’ αυτό καλά θα κάνεις να κοιτάξεις τη δουλειά σου, και να αφήσεις εμάς να κοιτάξουμε τη δική μας. Ελπίζω αυτά τα πόνυ που έχετε να σας πάνε γρήγορα στο Garloth και να αντέξουν, τα βλέπω λίγο κουρασμένα! (προγκώντας ένα απο αυτά)

Nentres: Και ποιος είσαι εσύ που θα δώσεις διαταγές σε μένα; Η αλαζονεία και η έπαρσή σου δε θα σου βγούνε σε καλό! Αποκαλύψου! Θέλω να ξέρω ποιον θα τιμωρήσω παραδειγματικά! Ποιος είναι ο άρχοντάς σου; Ποιον υπηρετείς, νεαρέ μου;

Sir Brion: Μην εξάπτεσαι γέρο-Nentres και είσαι και σε κρίσιμη ηλικία. Αφού θες τόσο πολύ να μάθεις, ο Sir Brion mc Leary είμαι από τα Long Isles, υπηρέτης κανενός, παρά μόνο του βασιλιά Uther, ο οποίος και μας διέταξε να έρθουμε σε αυτά τα μέρη. Πριν βιαστείς όμως να κάνεις οτιδήποτε, δες καλά και τους υπόλοιπους ιππότες που έχω δίπλα μου.

Nentres: Αχά! Τώρα ξέρω σε ποιον θα κάνω τα παράπονά μου! Εγώ και η προσωπική μου φρουρά κατευθυνόμαστε προς το Eburacum για να συναντήσουμε το βασιλιά του Logres. Αν έχεις πράγματι για άρχοντα τον Uther Pendragon, τότε σίγουρα θα έχεις πρόβλημα. Για τον τρόπο που μου μίλησες θα του ζητήσω να σου επιβάλλει την εσχάτη των ποινών… Το κεφάλι σου θα κοσμεί το τζάκι μου στο αρχοντικό μου στο Windesan! Εκτός κι αν…

Sir Brion: (ξεσπώντας σε γέλια κατά το πρόσωπο του Nentres) Χαχαχα, να ’σαι καλά γέρο-Nentres, είχα καιρό να γελάσω έτσι! Μάθε ότι το πουλάω πολύ ακριβά το κεφάλι μου, νομίζω ότι το έχω συνηθίσει σε αυτή τη θέση τα τελευταία 17 χρόνια! Αν και δε δίνω πολύ αξία σε παραπονιάρηδες υπηρέτες άλλων σαν του λόγου σου, μπορείς να μου πεις αυτό που σκέφτεσαι. Εκτός και αν;

Nentres: Εκτός κι αν… Λοιπόν, θα σε προκαλούσα σε ένα δίκαιο αγώνα δρόμου με τα άλογά μας για να σου αποδείξω ότι τα δικά μας άλογα είναι ανώτερα των νοτίων… Θα λυνόταν η διαφωνία μας ηπιότερα… Όμως τέτοιες προσβολές δεν μπορώ να ανεχτώ και μάλιστα μπροστά στους Ιππότες μου! Σε προκαλώ, λοιπόν, σε μονομαχία μέχρι θανάτου! Μπορείς να επιλέξεις όποιο όπλο επιθυμείς…

Sir Brion: Είμαι πολύ ευχαριστημένος που με απαλλάσσεις από την ιππασία και τον κόπο να σε κάνω ρεζίλι μπροστά στους ιππότες σου. Μπορείς να χαρείς κι εσύ, γιατί θα έχεις μια λιγότερη στιγμή για να ντρέπεσαι λίγο πριν σε στείλω στον άλλον κόσμο! Όσο για τα όπλα, προτείνω να μιλήσεις λίγο με το δόρυ μου γι’ αρχή!

Sir Cynfarch: (προς το βασιλιά του) Άρχοντά μου, το δίκαιο θα λάμψει… Δεν πρόκειται να αφήσω να διακινδυνεύσεις, θα σε υπερασπιστώ εγώ και θα στείλω στον άλλο κόσμο το βδελυρό τούτο ιπποκόμο… Το βρομερό του στόμα θα σφαλίσω εγώ μια για πάντα… Ετοίμασε το δόρυ σου, άθλιε, πεζοί θα μονομαχήσουμε… Μέχρι το θάνατο!

Με ένα δυνατό χτύπημα ο Sir Cynfarch χτυπάει στο λαιμό τον Sir Brion και το μυτερό κοντάρι του κόβει τη γλώσσα! Ο Ιρλανδός δαγκώνοντας το κρύο ατσάλινο όπλο σωριάζεται στο χώμα σα λεύκα που την κόβουν με τσεκούρι…

Sir Cynfarch: Ιρλανδέ, ανόητε, σίγουρα θα σκέφτηκες, όταν έβριζες τον άρχοντά μου, πως θα γλίτωνες κι εμένα δε με λογάριασες καθόλου! Δικός του εκδικητής, εγώ σε γονάτισα! Κι εσένα τώρα τα σκυλιά του βορρά θα σε τραβολογούν, ενώ ο βασιλιάς μου θα αρπάζει τη λεία που δικαιωματικά του ανήκει…

Sir Dion: Βασιλιά Nentres, θα πάρεις το μερίδιο που σου ανήκει! Ο άντρας όμως που τόσο άδικα σκότωσες υπήρξε θαρραλέος υπερασπιστής της πατρίδας μας! Ο πόλεμός μας εναντίον των βαρβάρων εισβολέων ήταν και δικός του πόλεμος! Ωστόσο η γλώσσα του ήταν αχαλίνωτη και τα λόγια του ασύνετα! Πλήρωσε όμως τις ύβρεις του και η δική σου τιμή αποκαταστάθηκε… Λες ότι θα συναντήσεις το Βασιλιά Uther Pendragon… Μάθε ότι είναι ο δικός μας Βασιλιάς, καθότι οι άντρες εδώ είναι υπηρέτες ενός των δουκών του, του κόμη του Salisbury, Roderick… Άφησέ μας τώρα να θάψουμε το σώμα του Ιρλανδού συμπολεμιστή μας και να του προσφέρουμε τις απαραίτητες νεκρικές τιμές…

Sir Tegwel: Δικαιώματικά σου ανήκουν τα άρματα και όλα τα λάφυρα του Sir Brion. Εκτός των αλόγων βέβαια. Όσον αφορά την αποστολή μας εδώ στο Nohaut, εφόσον διοικείται ακόμη από Σάξονες και τους υποτελείς τους οι διαταγές του βασιλιά Uther ισχύουν. Αν προτίθεστε να αναγνωρίσετε τον Uther ως ύψιστο βασιλέα και βοηθήσετε στην ανάκτησή του, τότε θα σταματήσουμε εδώ και θα σας συνοδεύσουμε ως το Malahaut. Διαφορετικά δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να συνεχίσουμε, συντρίβοντας οποιαδήποτε αντίσταση. Αν εξαιρέσουμε τις όποιες βαρβαρότητες του Ιρλανδού, θα δεις και μόνος σου πως γενικά μεταχειριστήκαμε τον πληθυσμό του Nohaut ήπια. Τι λες, εξοχότατε;

Sir Dion, παρακαλώ κανόνισε την ταφή του πεσόντος συμπολεμιστή μας.

Nentres: Είμαι ευχαριστημένος με τη μοιρασιά… Τα άλογά του κρατήστε τα… Εφόσον ο Uther κραδαίνει το Ξίφος της Νίκης, όπως πληροφορούμαι, τότε δε μπορεί παρά να είναι ο νόμιμος αφέντης του νησιού… Δε χρειάζεται να μας συνοδεύσετε, εκτός κι αν θέλετε να καλπάσουμε μαζί ως το Eburacum… H απόφαση είναι δική σας… Τώρα ως ένδειξη καλή πίστης και φιλίας πρσφέρω σε εσένα αυτήν την έξοχη σέλα καμωμένη με χρυσοΰφαντο μεταξωτό ύφασμα και αυτό το κάρο γεμάτο με παστό κρέας και καλοδιατηρημένα φρούτα για τους στρατιώτες και τους Ιππότες σου…

(προς τους Ιππότες του) Άντρες, φέρτε τα δώρα και ετοιμαστείτε… Αναχωρούμε για το Malahaut… Εμπρός, καλπάστε μαζί μου, καλπάστε δυνατά για το Νότο!

Η μάχη του Lindsey διήρκεσε πολύ και κερδήθηκε με δυσκολία. Πολλοί γενναίοι άντρες σκοτώθηκαν, άλλοι τραυματίστηκαν βαριά. Ο Δούκας του Lincoln που η γη του αυτή τη χρονιά σώθηκε από τις επιδρομές των βαρβάρων έχει προετοιμάσει τη μεγάλη γιορτή της νίκης. Σε όλο το κάστρο έχουν στρωθεί τραπέζια, η μπίρα ρέει άφθονη και το φαγητό ξεχειλίζει από τις ασημένιες πιατέλες.

Στη μεγάλη αίθουσα του κάστρου συγκεντρωμένοι οι ευγενείς πίνουν, διασκεδάζουν, χορεύουν με ωραίες κυρίες και τραγουδούν. Ο βασιλιάς Uther ακούει τα κατορθώματα των ευγενών και των Ιπποτών τους. Νάνοι και αρλεκίνοι εκτελούν επικίνδυνα ακροβατικά, τροβαδούροι παίζουν μουσική και αφηγούνται ιστορίες εμπνευσμένοι από τα κατορθώματα των ηρώων και την ανδρεία που αυτοί επέδειξαν στο πεδίο της μάχης…

Λίγη ώρα μετά εισέρχεται στην αίθουσα πλήθος όμορφων και καλοντυμένων γυναικών. Πρόκειται για τη συνοδεία της δούκισσας της Κορνουάλης, Ygraine… Η εξωτική ομορφιά της και η λυγερή κορμοστασιά της πραγματικά κόβουν την ανάσα και όλοι οι παρευρισκόμενοι μένουν έκθαμβοι… Κατευθύνεται με τη συνοδεία της προς το βασιλιά Uther και αφού υποκλίνεται ευγενικά αρχίζει να απαγγέλλει με την εξαιρετικά μουσική φωνή της ένα ποίημα προς τιμήν του. Η χορωδία των γυναικών πίσω της την υποστηρίζουν με τις κατάλληλες επωδούς… Οι φωνές τους είναι μελωδικές και το τελικό αποτέλεσμα υπέροχο… Στη συνέχεια, και αφού έχει τελειώσει την απαγγελία της, εκτελεί ένα εξαιρετικά ερωτικό χορευτικό δρώμενο μπροστά στο βασιλιά και τους λοιπούς καλεσμένους…

Οι καλεσμένοι άλλοι μεθυσμένοι και άλλοι εκστασιασμένοι χειροκροτούν ασταμάτητα και χτυπούν τα μαχαίρια τους ρυθμικά επάνω στις ξύλινες τάβλες… Ο Uther με καρφωμένο το βλέμμα επάνω της παρακολουθεί σιωπηλός… Ο δούκας της Κορνουάλης, ανήσυχος, παρακολουθεί συνοφρυωμένος…

Λίγη ώρα μετά ο χορός τελειώνει και οι γυναίκες αποσύρονται μέσα σε ένα καταιγισμό χειροκροτημάτων και επευφημιών…

Uther: (με σοβαρό ύφος) Άντρες, καλοί Ιππότες και σεβαστοί ευγενείς, το χτύπημα που δώσαμε στους εισβολείς βαρβάρους ήταν χαριστικό. Οι ηγεμόνες τους είναι αιχμάλωτοί μου και έχουν οδηγηθεί σιδηροδέσμιοι στο Logres. Οι στρατιώτες τους αποδεκατισμένοι και διαμελισμένοι έχουν σκορπίσει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα! Εγώ προσωπικά με τη φρουρά μου και τους ευγενείς δούκες θα μεταβούμε στο Eburacum, πρωτεύουσα του βασιλείου του Malahaut για να συνομιλήσουμε με τον Εκατόνταρχο Βασιλιά. Μετά τη μεγαλειώδη μου νίκη θα υποταχθεί στην εξουσία μου και στο ξίφος της Νίκης! Συνοδεύστε με ως εκεί ή εισβάλετε στο βασίλειο του Nohaut στα βόρεια και μην αφήσετε τίποτα όρθιο! Η επιλογή είναι δική σας!

Sir Lohot: Θαρρώ πως θα μπορούσαν οι δυνάμεις μας να χωριστούν και, εφόσον ο βασιλιάς μας πάει στο Eburacum, μπορούμε εμείς να συνεχίσουμε για το Nohaut! Η υποταγή του Malahaut στη μεγαλειότητά του είναι βέβαιη, οπότε ας εισβάλουμε εμείς στο Nohaut! Ποια είναι η άποψή σου, Sir Tegwel;

Sir Dion: Συμφωνώ μαζί σου, Sir Lohot! Ας καλπάσουμε όλοι μαζί στα βορειοανατολικά κι ας δώσουμε ένα μάθημα στους λαούς εκεί… (ανοίγει μπροστά του έναν φθαρμένο χάρτη) Εξάλλου οι βασιλείς του Βορρά σίγουρα θα επιτεθούν εκεί για να αρπάξουν ό,τι μπορούν, να πάρουν πίσω τα αγαθά που οι βάρβαροι τους στέρησαν…

Sir Tegwel: Το αίμα μου βράζει ακόμα για μάχη. Θα εισβάλουμε στο Nohaut και θα πετάξουμε τους Σάξονες πίσω στη θάλασσα απ’ όπου ήρθαν!

Καλοκαίρι του σωτηρίου έτους 490 μ.Χ. Ο Βρετανικός στρατός περίπου 2.000 Ιππείς και 5.000 βαρυοπλίτες πεζικάριους συγκεντρώνεται έξω από το Lincoln, Lindsey. Ο στρατάρχης βασιλιάς Uther Pendragon βρίσκεται στο κέντρο της παράταξης με αρκετούς ηγεμόνες κοντά του. Τη δεξιά πτέρυγα οδηγεί ο δούκας Ulfius και την αριστερή ο δούκας Gorlois. Οι Ιππότες βρίσκονται στο κέντρο υπό την ηγεσία του κόμη Roderick στη μονάδα που ηγείται ο Sir Tegwel…

Απέναντί τους βρίσκονται παραταγμένοι 10.000 Σάξονες… Το κέντρο ελέγχει ο βασιλιάς των Γερμανών και γιος του θρυλικού ήρωα Hengist, Octa που κραδαίνει το σαξονικό πολεμικό λάβαρο με το κεφάλι του λύκου. Tη δεξιά πτέρυγα οδηγεί ο εξάδελφος του Octa, ο Γίγαντας Eosa και την αριστερή ο Eomund με τους νεοαφιχθέντες γερμανούς οπλίτες…

Uther: (με δυνατή αντρίκεια φωνή) Δεν ξαναείδαμε ποτέ έως σήμερα τέτοιο στρατό απέναντί μας! Θα τους χτυπήσουμε με οργή και θα τους καταστρέψουμε! Είμαστε έτοιμοι και είναι ανυπόμονοι! Οι θεοί είναι μαζί μας! Ο δρυίδης Merlin βλέπει τους οιωνούς ευνοϊκούς για μας σήμερα! Άντρες, πολεμήστε γενναία σήμερα, γιατί αύριο δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει!

Επίθεση!

Οι άντρες αρχίζουν να επευφημούν και να χτυπούν τις ασπίδες με τις λόγχες τους… Το Ιππικό καλπάζει αρχικά ελαφρά και μετά πιο δυνατά… Οι Σάξονες ηχούν τα κόρνα και τα πολεμικά τύμπανα και αρχίζουν να βαδίζουν εναντίον των Βρετανών… Έπειτα αρχίζουν να τρέχουν σφίγγοντας τα πελέκια και τις στρογγυλές τους ασπίδες… Πολεμικές ιαχές και επικλήσεις στους θεούς των Γερμανών ηχούν σε όλο το πεδίο της μάχης…

Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη…

Sir Tegwel: Εμπρός άντρες της Βρετανίας! Ο Κύριος είναι μαζί μας! Ο Uther θα μας οδηγήσει στη νίκη! Δύναμη και δόξα!

Sir Dion: (ουρλιάζοντας) Ετοιμάστε τις λόγχες σας! Θάνατος στους εισβολείς! Για τη δόξα! Επίθεση!

Sir Brion: (καλπάζοντας σταθερά) Μα τη Cethlenn, θάνατος στους Σάξονες!!

Sir Lohot: (ουρλιάζω ορμώντας έφιππος πάνω στους εχθρούς, κυριευμένος από οργή και το βλέμμα θολωμένο) Εμπρόόόός στη μάχηηηη!!! Για τη νίίίίκηηηη!!!

Το ιππικό των Βρετανών επιταχύνει. Οι λόγχες χαμηλώνουν και τα άλογα αφρίζουν στα χαλινάρια τους. Σαν βροντή από τους Ουρανούς η σύγκρουση είναι εκκωφαντική. Κορμιά πέφτουν ματωμένα στο χώμα. Κουρέλια στον άνεμο. Σαξονικό και Βρετανικό αίμα ποτίζει την μητέρα γη και οι κραυγές αγωνίας και οργής υψώνονται στα σύννεφα.

Η ίλη του Sir Tegwel κεραυνοβολεί το κέντρο της Σαξονικής παράταξης. Οι λόγχες των ιπποτών ξεπαστρεύουν τις μπροστινές σειρές του εχθρού. Ο Sir Tegwel αφήνει τη λόγχη του καρφωμένη στο άψυχο κορμί ενός Σάξονα εισβολέα, και πριν καλά καλά αυτό αγγίξει το έδαφος, ξεθηκαρώνει το ξίφος του και το κατεβάζει με μια απότομη κίνηση στο σβέρκο ενός δεύτερου πολεμιστή. Ο ξανθός εισβολέας προλαβαίνει να σηκώσει την ασπίδα του αρκετά ψηλά ώστε να σώσει το το κεφάλι του, αλλά δεν καταφέρνει να αποφύγει εντελώς την κόψη. Ζεστό αίμα αρχίζει να κυλά από τον ώμο του.

O Sir Dion με το βαρύ του άλογο πέφτει δυνατά πάνω στις πρώτες γραμμές του εχθρού… Με τη μακριά του λόγχη συντρίβει το κεφάλι ενός δύστυχου γερμανού φερμένου από κάποια κρύα στέππα της ηπειρωτικής χώρας… Με το άλογό του ποδοπατά όποιον βρεθεί στο περασμά του… Τα πέταλα συντρίβουν κράνη και κρανία… Ζεστό αίμα και εγκεφαλικά υγρά νοτίζουν τη ζεστή βρετανική γη… Τραβάει το ξίφος του και συνεχίζει το μακελειό…

Το κέντρο του γερμανικού στρατού έχει χτυπηθεί λυσσαλέα… Για την ώρα πιέζεται προς τα πίσω… Μια ομάδα οπλισμένων έφιππων βρετανών έρχεται να ενωθεί στην μονάδα του Sir Tegwel… Οι άντρες παίρνουν περισσότερο κουράγιο και συνεχίζουν τον αγώνα…

Sir Tegwel: Για τον Uther και την πατρίδα μας! Αίμα και δόξα!

Ξαφνικά, αισθανόμενος μια πρωτοφανή πνευματική έκσταση, o Sir Brion νιώθει τον αλυσιδωτό θώρακα σα φτερά στην πλάτη του και το κράνος σα χάδι από αέρα φερμένο από το λιβάδι όπου πρωτοαντίκρυσε τον ήλιο. Μπλεγμένες οι δύο φύσεις, ανθρώπου και αλόγου, εφορμούν σαν σαΐτα προς το σαστισμένο όχλο των Σαξόνων. Το δόρυ γίνεται η φυσική προέκταση του χεριού του, που διαπερνά σα βελούδο το δεξί ώμο ενός πεζού με τέτοια ορμή, που για λίγα μέτρα τον σέρνει μαζί του, ενώ το χέρι του Sir Brion βάφεται κατακόκκινο! ΑΑΑΑΑΑ!!!!! Η κραυγή του κάνει για δευτερόλεπτα τους γύρω Σάξονες να κοντοσταθούν και να γυρίσουν προς το μέρος του, αγνοώντας το νέο κύμα επίθεσης.

Μικρές σταγόνες αχνιστό αίμα από τον άτυχο τεύτονα πετυχαίνουν το πρόσωπο του Sir Brion, ο οποίος στρίβει με μανία το δόρυ στον σχεδόν αποκομμένο ώμο του. Στις άκρες του, μυϊκές ίνες με γαλαζοκόκκινους σβώλους κάνουν την αιχμή να λαμπυρίζει στο δυνατό φως του ήλιου, λίγο πριν ο Sir Brion τραβήξει το δόρυ τόσο απότομα, με αποτέλεσμα να ξεσκίσει και να κόψει όλο το μέλος που πριν από λίγο ήταν το δεξί χέρι του. Οι αγωνιώδεις κραυγές των δύο μονομάχων ανταγωνίζονται η μία την άλλη, του ενός από ικανοποίηση και του άλλου από πόνο, λίγο πριν τελικά ο Sir Brion καρφώσει αυτή τη φορά το δόρυ του στο παραμορφωμένο από τον πόνο πρόσωπο του Σάξονα. Ήταν το πρώτο του αίμα μετά απο πολύ καιρό, και σίγουρα όχι το τελευταίο!

Sir Dion: (ουρλιάζοντας) Sir Tegwel, στα δεξιά μας καταφτάνουν Σάξονες με μακρίσκιωτα δόρατα…! Τι θα κάνουμε;

Ο Sir Brion, πάντα έφιππος, συνεχίζοντας μηχανικά να εκπληρώνει τη μοίρα των Σαξόνων που βρίσκονται μπροστά του βυθίζει ξανά το δόρυ του, διαγώνια αυτή τη φορά, διαπερνώντας έναν μαχόμενο Σάξονα από τη δεξιά θωρακική χώρα ως κάτω στα αριστερά του πλευρά. Ξαφνικά νιώθει το γενναίο του άλογο να τινάζεται απότομα, ενώ βλέπει με την άκρη του ματιού του ότι τραυματίστηκε ελάχιστα από ένα ακόντιο στην κοιλιά του. Κουράγιο Duke, δε γεννήθηκε ακόμα ο Σάξονας που θα μας ρίξει κάτω!! φωνάζει στο άτι του ο Sir Brion.

Sir Tegwel: Sir Dion, τους βλέπω τους Σάξονες με τα δόρατα, πάρτε με τον Sir Lohot 2 ουλαμούς ιππείς και πλευροκοπήστε τους. Ο Sir Brion, εγώ και οι υπόλοιποι θα τους επιτεθούμε κατά μέτωπο για να τους αποσπάσουμε την προσοχή.

Sir Brion, μαζί μου!

Sir Dion: Άντρες, επίθεση! Τώρα!!!

Sir Brion: Εμπρός Sir Tegwel, θάνατος ή δόξα!!!!

Παρ’ όλο το θάρρος και την αυταπάρνηση των ιπποτών, η μάχη του μετώπου γίνεται όλο και πιο άνιση. Δύο Σάξονες καταφέρνουν να αιφνιδιάσουν τον Sir Brion, τραυματίζοντας σοβαρά το άλογό του με το δόρυ, ενώ μια λόγχη καρφώνεται στο χέρι του που πριν λίγο κρατούσε την ασπίδα του… Το άλογο αφηνιάζει, αλλά με περισσή ψυχραιμία ο αναβάτης του κρατά ακόμα τα γκέμια.

Sir Brion: Sir Tegwel, αυτά τα καταραμένα δόρατα πυκνώνουν επικίνδυνα! Δώσε διαταγή για οπισθοχώρηση!

Sir Lohot: (Σπεύδω καλπάζοντας προς το μέρος του Sir Brion, για να τον συνδράμω!) Μαζί Sir Brion, μην το βάζεις κάτω, η γενναιότητά σου ξεπερνά το τραύμα σου, μαζί να τους συνθλίψουμε!!!

O Sir Dion έχει καταφέρει δυνατό πλήγμα εναντίον των δορυφόρων Σαξόνων… Αρκετοί από τους Ιππότες των δύο ιλών έχουν πέσει ένδοξα όμως κανείς δε φαίνεται να το βάζει κάτω… Το πεδίο της μάχης είναι πλέον μια μάζα από κορμιά, ανθρώπινα μέλη, αίματα, χώματα, ούρα, άλογα, δόρατα σπασμένα και κρανία τσακισμένα…

Ο δούκας της Κορνουάλης, Gorlois, με αυταπάρνηση και ανυπέρβλητο θάρρος έχει ρημάξει την αριστερή πτέρυγα… Ο δούκας με τους Ιππότες του συγκρούονται με την φρουρά και τον ίδιο το γίγαντα Eosa…

Sir Dion: Όχι, μπροστά, ορμήξτε, το μέτωπο πέφτει!!!

Μέσα στο χάος της μάχης ο Sir Tegwel διακρίνει μια μοναδική ευκαιρία. Οι ελιγμοί των δύο στρατών άνοιξαν ένα μονοπάτι προς τον Σάξονα βασιλιά Octa και την προσωπική του φρουρά.

Sir Tegwel: Ιππότες! Μαζί μου! Ο βασιλιάς των εισβολέων είναι κοντά μας. Θυμάστε το Bayeux και τους Φράγκους; Αν κόψουμε το κεφάλι το φίδι θα πεθάνει. Ο Σαξονικός στρατός θα χάσει κάθε όρεξη για μάχη. Εμπρός και ο Κύριος μαζί μας!

Sir Brion, θέλεις να ζήσεις για πάντα; Οι τροβαδούροι θα τραγουδούν το όνομά σου στους αιώνες! Έφοδος!

Sir Brion: Μαζί σου Sir Tegwel, για τη δόξα!! Θάνατος στους Σάξονες!!

Sir Lohot: Αχρείοι!!! Ακόμα και χωρίς ελπίδα, όλοι μαζί πολεμούμε για τη νίκη!!!

Καθώς οι ιππότες συγκρούονται με τη φρουρά του Octa, οι ελιγμοί του Sir Tegwel τον φέρνουν καταμέτωπο με τον Σάξονα ηγεμόνα. Ο ξανθός γίγαντας υψώνει το τσεκούρι του και με μια βροντερή ιαχή εφορμά κατά του πολεμιστή από το Tintagel. Η βαριά λεπίδα πέφτει με δύναμη πάνω στην ασπίδα του Sir Tegwel στέλνωντας ένα κύμα πόνου κατά μήκος του μπράτσου του. Δυστυχώς για τον Σάξονα το πανίσχυρο αυτό χτύπημα καρφώνει την κόψη του πέλεκυ βαθυά στο ξύλο της ασπίδας. Ο ιππότης χωρίς να χάσει στιγμή, σφίγγοντας τα δόντια από τον πόνο, υψώνει τον ώμο του και με όλη τη δύναμη του κορμού του κατεβάζει το ξίφος του πάνω στη λαβή του τσεκουριού. Το στυλιάρι από ξύλο βελανιδιάς κόβεται στη μέση σαν στάχυ. Ο βασιλιάς Octa είναι προς στιγμήν άοπλος…

Με ένα τρομαχτικό χτύπημα ο Sir Tegwel κατεβάζει το ξίφος του βαρύ επάνω στο στέρνο του βασιλιά… Η λεπίδα σκίζει την πανοπλία του βασιλιά σα βούτυρο και του σακατεύει το στήθος… Αιμόφυρτος ο βασιλιάς ανατρέπεται από το άλογό του και πέφτει αναίσθητος στο ζεστό χώμα.. Ιαχές νίκης και κραυγές αγωνίας και τρόμου αντηχούν σε όλο το πεδίο της μάχης…

Με μια σαρωτική επίθεση οι Ιππείς του κόμη Roderick διαλύουν τη σαξονική έφιππη φρουρά του βασιλιά Octa…

Roderick: (ουρλιάζοντας) Πιάσε το βασιλιά αιχμάλωτο, Sir Tegwel! Ο βασιλιάς Uther τον θέλει ζωντανό! Συγκράτησε την οργή σου, είναι διαταγή!!!

Ο Sir Tegwel, ξεπεζεύει γρήγορα και σκύβωντας περιμαζεύει το Σαξονικό λάβαρο. Με μία γρήγορη και αποφασιστική κίνηση το τσακίζει στα δύο πάνω στο γόνατο και πετά τα δύο κομμάτια ξανά στο χώμα. ’Επειτα πλησιάζει τον Octa ο οποίος αρχίζει να συνέρχεται βογκώντας. Ο ιππότης υψώνει το ξίφος με τα δύο χέρια έχοντας στραμμένη την αιχμή προς τα κάτω, έτοιμος να αποτελειώσει τον εισβολέα. Όμως κοντοστέκεται και αφού ρίχνει μια γρήγορη ματιά προς τον Roderick, χαμηλώνει το ξίφος και γνέφει συγκαταβατικά με μια ελαφριά κλίση του κεφαλιού. Βάζει το δεξί του πόδι πάνω στο στήθος του ηττημένου βασιλιά και τον ακινητοποιεί. Υψώνοντας το ξίφος σε μια στάση νίκης κραυγάζει με τη βροντερή φωνή του:

Sir Tegwel: Uther και Βρετανία! Θρίαμβος και δόξα!